ว่าด้วยเรื่องความรู้สึก

จริงๆบล็อกนี้สร้างขึ้นเพื่อน ระบายๆๆๆ

ความรู้สึกของเจ้าของบล็อกที่มันแสนจะมากมาย

วันนี้วันพฤหัสแล้วสินะ พรุ่งนี้ฉันก็ได้เที่ยวละ แต่เซ็งอย่าง

เพื่อนไม่อยู่ จะให้ทำไงได้ เลยต้องหาคนเที่ยวดิ สุดท้าย

เลยได้ที่ลง 555+ คนเราหลายๆคนเวลาไม่เหงามักหลอกตัวเองว่าเหงา

แต่พอเวลาเหงาเข้าจริงๆ มันทรมานโครตๆ พอจะรู้สึกไหม

แล้วถ้าหากเพระอกหักละก็ ยิ่งสุดๆเลยละ พอๆกับ เฉียดตาย

หัวใจมันค่อยๆตาย ไป เศร้าว่ะ เคยป่ะที่ตื่นขึ้นมาต้องการไรสักอย่าง

แต่ไม่กล้าทำ วันนี้ฉันมีไรอยากทำอยู่อย่างหนึ่ง...แต่คงพูดออกมาไม่ได้หรอก

ได้แค่คิด น่าเสียดายที่ เรา ไม่ ใช่ ใน แบบ ที่ เค้า ชอบ หรือ ป่าว 555+

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ที่ฉันได้แต่นั่งหาเพื่อน หาแฟน ฉันพึ่งรู้ตัวอีกทีก็ตอนนี้

ว่าฉันไม่เคยหาได้เลยสักนิด ไม่มีทางเสียหรอกที่จะเจอ คนเรานะ จะรักกัน มันง่ายมาก

ถ้าหากว่าเจอก็คงเจอ ถ้าหากว่าไม่เจอ ก็คงไม่มีทางได้เจอ

วันนี้ฉันได้มีโอกาสคุยกับคนๆหนึ่ง ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าจะรักเค้าจริงๆหรือไม่ หรือแค่ชอบ

หรือรักไปแล้วก็ตามที หากฉันเจอ ฉันจะเป็นยังไง ฉันมัน ไม่เหมือนคนอื่นเค้า

แล้ว มันจะเป็นยังไงได้แต่ถามตัวเอง อยากให้มันจบลงด้วยดี

อยากให้ฉันแระเธอจบกันด้วยคำว่าเพื่อนมากกว่า อย่างอื่น (ไม่ใช่แก)รู้นะ คิดไรอยู่ 555+

กระบวนการตามหารัก จบลงซะที เท่าที่มี ถ้าหากมีบุญร่วมกันคงได้คบกันมั้งนะ อิอิ

ลองหน่อย ก็ไม่เห็นจะเป็นไรหรอกชีวิต เชื่อดิ หัดเสี่ยงซะบ้าง

จะได้ไม่ต้องเสียใจอย่างเราที่เป็นอยู่ทุกวันนี้