โลกใบนี้

การเขียนคือการใช้ความรู้สึกนึกคิด ที่คิดอยู่ในขณะนั้น

กลั่นเป็นถ้อยคำที่ฝังอยู่ในความรู้สึก บางครั้งคนเราก็สุข

แต่บ่อยครั้งหลายๆคนก็ได้เจอกับความเศร้าที่แสนทรมาน

ในหนึ่งเรื่องราว ของแต่ละคน มีทั้งหลักการและเหตุผล

มีทั้งความเป็นจริง และความหวัง

วันนี้ใจเราสุขมากแค่ไหน เรายังคงจำเรื่องราวของวันวาน

ได้มากน้อยเพียงใด จำได้ไหมเมื่อวานที่เธอคนนั้นได้บอกลา

หรือจำได้แค่ว่าเมื่อเช้าเรายังโทรหา

ความสุข ความทุกข์เป็นของคู่กัน

คนเรานั้นใช่ว่าจะคิดได้เสมอ คนบางคนรับไม่ได้

กับความผิดหวัง รับไม่ได้กับความพลาดพลั้งที่ได้ทำลงไป

คงไม่แปลกหากยังเจอ กับข่าวการฆ่าตัวตายของในแต่ละวัน

ไม่เคยจะลดน้อยลง แต่กลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน

ความเครียดจากเศรษฐกิจ ความเครียดจากการงาน

เครียดจากครอบครัว คนรัก สิ่งเหล่านี้ต่างเป็นต้นเหตุ

บางคนเมื่อเจอปัญหาก็หาทางออกไม่ได้แต่หลายคนก็เลือกที่

จะเข้าบำเพ็ญจิตใจ โดยการทำให้จิตดับทุกข์

หากบนโลกใบนี้ ไม่มีคำว่า รัก โลภ โกรธ หลง

ก็คงจะทำให้โลกนี้น่าอยู่กว่านี้